EN
Greek Travel Pages

Πληροφορίες τοπωνυμίου

Εμφανίζονται 22 τίτλοι με αναζήτηση: Μυθολογία για το τοπωνύμιο: "ΑΡΚΑΔΙΑ Αρχαία περιοχή ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ".


Μυθολογία (22)

Αυτόχθονες

Πελασγός & Κυλλήνη

Ο Ασιος, ποιητής από τη Σάμο, είχε γράψει ότι ο Πελασγός ήταν γηγενής (γέννημα της γης). Αλλοι έλεγαν ότι ήταν γιος του Δία και της Νιόβης. Οι Αρκάδες ισχυρίζονταν ότι ήταν ο πρώτος άνθρωπος στη γη. Εκείνος έδειξε στους ανθρώπους να φτιάχνουν καλύβες για να προστατεύονται από τον καιρό, τους υπέδειξε να τρώνε τους καρπούς ορισμένων μόνο δέντρων και πρώτος αυτός εφηύρε τα ρούχα από δέρματα προβάτων. Η Αρκαδία τον παλιό εκείνο καιρό λεγόταν Πελασγία (Παυσ. 8,1,4-6).

This extract is from: Pausanias. Description of Greece (ed. W.H.S. Jones, Litt.D., & H.A. Ormerod, 1918). Cited April 2004 from The Perseus Project URL below, which contains comments & interesting hyperlinks.


   Pelasgus, (Pelasgos). The mythical ancestor of the Pelasgi, by some regarded as sprung from the earth, but by others described as the son of Zeus; or of Phoroneus, or of Poseidon and Larissa.


Cyllene (Kullene), a nymph, who became the mother of Lycaon by Pelasgus. (Apollod. iii. 8.1). According to others, she was the wife of Lycaon. (Dionys. Hal. A. R. i. 13.)



Ιστορικές προσωπικότητες

Αρκάς

Ηταν γιος του Δία και της Νύμφης Καλλιστώς. Αλλαξε το όνομα της χώρας στην οποία βασίλεψε από Πελασγία σε Αρκαδία. Είχε έδρα του τη Λυκόσουρα. Τον τάφο του έδειχναν στη Μαντίνεια.


Arcas (Arkas). The ancestor and eponymic hero of the Arcadians, from whom the country and its inhabitants derived their name. He was a son of Zeus by Callisto, a companion of Artemis. After the death or the metamorphosis of his mother (see Lycosura), Zeus gave the child to Maia, and called him Arcas. (Apollod. iii. 8.2) Arcas became afterwards by Leaneira or Meganeira the father of Elatus and Apheidas. (Apollod. iii. 9. Β§ 1.) According to Hyginus (Fab. 176, Poet. Astr. ii. 4) Arcas was the son of Lycaon, whose flesh the father set before Zeus, to try his divine character. Zeus upset the table (trapeza) which bore the dish, and destroyed the house of Lycaon by lightning, but restored Arcas to life. When Areas had grown up, he built on the site of his father's house the town of Trapezus. When Arcas once during the chase pursued his mother, who was metamorphosed into a she-bear, as far as the sanctuary of the Lycaean Zeus, which no mortal was allowed to enter, Zeus placed both of them among the stars, (Ov. Met. ii. 410) According to Pausanias (viii. 4.1), Arcas succeeded Nyctimus in the government of Arcadia, and gave to the country which until then had been called Pelasgia the name of Arcadia. He taught his subjects the arts of making bread and of weaving. He was married to the nymph Erato, by whom he had three sons, Elatus, Apheidas, and Azan, among whom he divided his kingdom. He had one illegitimate son, Autolaus, whose mother is not mentioned. The tomb of Arcas was shown at Mantineia, whither his remains had been carried from mount Maenalus at the command of the Delphic oracle. (Paus. viii. 9.2) Statues of Arcas and his family were dedicated at Delphi by the inhabitants of Tegea. (x. 9.3)

This text is from: A dictionary of Greek and Roman biography and mythology, 1873 (ed. William Smith). Cited April 2005 from The Perseus Project URL below, which contains interesting hyperlinks


After the death of Nyctimus, Arcas the son of Callisto came to the throne. He introduced the cultivation of crops, which he learned from Triptolemus, and taught men to make bread, to weave clothes, and other things besides, having learned the art of spinning from Adristas. After this king the land was called Arcadia instead of Pelasgia and its inhabitants Arcadians instead of Pelasgians. His wife, according to the legend, was no mortal woman but a Dryad nymph. For they used to call some nymphs Dryads, others Epimeliads, and others Naiads, and Homer in his poetry talks mostly of Naiad nymphs. This nymph they call Erato, and by her they say that Arcas had Azan, Apheidas and Elatus. Previously he had had Autolaus, an illegitimate son. When his sons grew up, Arcas divided the land between them into three parts, and one district was named Azania after Azan; from Azania, it is said, settled the colonists who dwell about the cave in Phrygia called Steunos and the river Pencalas. To Apheidas fell Tegea and the land adjoining, and for this reason poets too call Tegea "the lot of Apheidas". Elatus got Mount Cyllene, which down to that time had received no name. Afterwards Elatus migrated to what is now called Phocis, helped the Phocians when hard pressed in war by the Phlegyans, and became the founder of the city Elateia. It is said that Azan had a son Cleitor, Apheidas a son Aleus, and that Elatus had five sons, Aepytus, Pereus, Cyllen, Ischys, and Stymphalus.

This extract is from: Pausanias. Description of Greece (ed. W.H.S. Jones, Litt.D., & H.A. Ormerod, 1918). Cited April 2004 from The Perseus Project URL below, which contains comments & interesting hyperlinks.



Chrysopelia, wife of Arcas

Chrysopelia (Chrusopeleia), a hamadryad who was one day in great danger, as the oak-tree which she inhabited was undermined by a mountain torrent. Ares, who was hunting in the neighbourhood, discovered her situation, led the torrent in another direction, and secured the tree by a dam. Chrysopeleia became by Ares the mother of Elatus and Apheidas. (Apollod. iii. 9.1; Tzetz. ad Lycoph. 480)


Θεοί & ημίθεοι

Φώλος

Pholos was a Kentauros from whom Mt Pholoe in Arkadia received its name. He once entertained Herakles in his cave, but when the other Kentauroi attacked, he accidentally dropped one of Herakles poisonous arrows on his foot and died.


Rhoecus

Rhoecus (Rhoikos). A Centaur, who, in conjunction with Hylaeus, pursued Atalanta in Arcadia, but was killed by her with an arrow. The Roman poets call him Rhoetus, and relate that he was wounded at the nuptials of Pirithous.


Zeus Agathodaemon

Agathodaemon (Agathodaimon or Agathos Deos), the "Good God," a divinity in honour of whom the Greeks drank a cup of unmixed wine at the end of every repast. A temple dedicated to him was situated on the road from Megalopolis to Maenalus in Arcadia. Pausanias (viii. 36.3) conjectures that the name is a mere epithet of Zeus.


Hylaeus

Hylaeus, (Hulaios), that is, the woodman, the name of an Arcadian centaur, who was slain by Atalante, when, in conjunction with Rhoetus, he pursued her. (Apollod. iii. 9.2; Callim. Hymn. in Dian. 221; Aelian, V. H. xiii. 1.) According to Propertius (i. 1, 13) Hylaeus had also attacked and severely wounded Meilanion, the lover of Atalante. (Comp. Ov. Ars Am. ii. 191.) According to some legends, Hylaeus fell in the fight against the Lapithae, and others again said that he was one of the centaurs slain by Heracles. (Virg. Geory. ii. 457; Serv. ad Aen. viii. 294; comp. Horat. Carm. ii. 12, 5.) One of the dogs of Actaeon likewise bore the name of Hylaeus. (Ov. Met. iii. 213.)

This text is from: A dictionary of Greek and Roman biography and mythology, 1873 (ed. William Smith). Cited Nov 2005 from The Perseus Project URL below, which contains interesting hyperlinks


Βασιλιάδες

Βασιλιάδες της Αρχαίας Αρκαδίας:
1. Πελασγός.
Αυτόχθονας, γηγενής, πρώτος άνθρωπος στη γή σύμφωνα με τους Αρκάδες, ο οποίος οργάνωσε την πρώτη στοιχειώδη εξευγενισμένη ζωή στην Γή. Η Αρκαδία ονομάστηκε πήρε το ονομά του, Πελασγία αρχικά.
2. Λυκάων. Γιος του Πελασγού, ιδρυτής της Λυκοσούρας, τάισε τους θεούς με ένα από τους πενήντα γιούς του. Ο Ζεύς τον μεταμόρφωσε σε λύκο και σκότωσε, σύμφωνα με κάποιους μύθους, τους γιούς του εκτός το τον Νύκτιμο. Σύμφωνα με άλλους μύθους οι γιοί του ίδρυσαν επώνυμες πόλεις στην Αρκαδία και ένας από αυτούς, ο Οίνωτρος την πρώτη αποικία στην Ιταλία, την Οινωτρία, όπου έγινε βασιλιάς. Πληροφορίες βρίσκονται στην Αρχαία Λυκοσούρα, Μυθολογία - Επώνυμοι ιδρυτές.
3. Νύκτιμος. Ο μεγαλύτερος γιος του Λυκάωνα. Πληροφορίες βρίσκονται στην Αρχαία Λυκοσούρα, Μυθολογία - Βασιλιάδες.
4. Αρκάς. Γιος του Δία και της Καλλιστώ, κόρης του Λυκάωνα. Διαδέχτηκε τον Νύκτιμο με έδρα την Λυκοσούρα και έδωσε το όνομα του στη χώρα. Ο Αρκάς μοίρασε το βασίλειο στους τρεις γιους του.
5. Αζάν. Ο μεγαλύτερος γιος του, διαδέχτηκε τον Αρκάδα, ίδρυσε την επώνυμη πόλη Αζανία.
6. Αφείδας. Ο Αφείδας ηγεμόνευσε στην Τεγέα.
7. Ελατος. Ο τρίτος γιος του Αρκάδα, πήρε την περιοχή του όρους Κυλλήνη, μετά όμως μετανάστευσε στην Φωκίδα όπου ίδρυσε την επώνυμη Ελάτεια.
8. Κλείτωρ. Γιος του Αζάνα, επώνυμος της Κλείτωρος, διαδέχτηκε τον πατέρα του με έδρα την Λυκοσούρα.
9. Αίπυτος. Μετά τον Κλείτορα, βασίλευσε ο γιος του Ελατου Αίπυτος με έδρα την Λυκοσούρα.
10. Αλεος. Γιος του Αφείδαντα, μετέφερε την έδρα στην Τεγέα, όπου ίδρυσε το ιερό της Αλέας Αθηνάς.
11. Λυκούργος. Γιος του Αλέου.
12. Εχεμος. Διάδοχος του Λυκούργου. Σε μονομαχία σκότωσε το Ηρακλείδη Υλλο.
13. Αγαπήνωρ. Ο αρχηγός των Αρκάδων στον Πόλεμο της Τροίας, οικιστής της Πάφου στην Κύπρο.
14. Ιππόθους. Απόγονος του Ελατου, μετέφερε την έδρα στην Τραπεζούντα.
Ακολουθούν ο Αίπυτος και μετά ο Κύψελος, στην βασιλεία του οποίου γίνεται η κάθοδος στην Πελοπόννησο από το Ρίο των δωριαίων.
Στα επόμενα, μετά τα μυθικά, χρόνια ακολουθούν: Ολαίας, Βουκολίων, Φίαλος, Σίμος, Πόμπος, Αιγινήτης, Πλυμήστωρ, Αίχμις, Αριστοκράτης, Ικέτας και τελευταίος ο Αριστοκράτης ο νεότερος.
Πηγή: Παυσανίου, Ελλάδος Περιήγησις, Αρκαδικά (σελ. 174-175), Εκδοτική Αθηνών


Το μυθικό Γενεαλογικό Δένδρο των Αρκάδων Βασιλέων


Ηρωες

Αρισταίος

Αρισταίος. Τον περίφημο γιο του Απόλλωνα και της Κυρήνης από τη Θεσσαλία τιμούσαν στη Αρκαδία όπου είχε εισαγάγει τη μελισσοκομία. Ο Παυσανίας τον αναφέρει σαν παράδειγμα ανθρώπου που έγινε θεός (Παυσ. 8,2,4). Διηγούνται ακόμα ότι επικεφαλής Αρκαδικού στρατού πήρε μέρος στην εκστρατεία του Διόνυσου για την κατάκτηση της Ινδίας (Εκδ. Αθηνών, Παυσανίου Περιήγησις, τόμος 4, σελ.182, σημ. 1).


Aristaeus

   Aristaeus, (Aristaios). A son of Apollo and Cyrene, was born in Libya. He afterwards went to Thrace, where he fell in love with Eurydice, the wife of Orpheus. The latter, while fleeing from him, perished by the bite of a serpent; whereupon the Nymphs, in anger, destroyed the bees of Aristaeus. The way in which he recovered his bees is related in the Fourth Georgic of Vergil. After his death he was worshipped as a god, on account of the benefits he had conferred upon mankind. He was regarded as the protector of flocks and shepherds, of vine and olive plantations; he taught men to keep bees, and averted from the fields the burning heat of the sun and other causes of destruction. He is said to have had the care of Dionysus when young.

This text is from: Harry Thurston Peck, Harpers Dictionary of Classical Antiquities. Cited Nov 2002 from The Perseus Project URL below, which contains interesting hyperlinks



Αδρίστας

Αρκάδας ήρωας, δίδαξε την τέχνη της κλωστοποίησης στον Αρκάδα, επώνυμο του τόπου (Παυσ. 8,4,1).


Links

Νύμφες

Glauce

Glauce. An Arcadian nymph. (Paus. viii. 47.2.)


Έχετε τη δυνατότητα να δείτε περισσότερες πληροφορίες για γειτονικές ή/και ευρύτερες περιοχές επιλέγοντας μία από τις παρακάτω κατηγορίες και πατώντας το "περισσότερα":

Αναχωρησεις πλοιων
Από

Copyright 1999-2019 ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Ε.Π.Ε.